Kantorei Sankt Barbara - Modlitwa na zakończenie dnia, czyli Noc Sakralna w bazylice oo. Dominikanów
chór kantorei14/15/16 sierpnia to noce, podczas których bez żadnych ograniczeń będzie można zwiedzać kościoły, bazyliki, sanktuaria, klasztory i opactwa (również te niedostępne na codzień) na terenie całego Krakowa.

Z tej okazji Stowarzyszenie Pro Musica Mundi ma przyjemność zaprosić Państwa na koncert chóru Kantorei Sankt Barbara oraz orkiestry L'Estate Armonico wraz ze znanymi i lubianymi solistami, który odbędzie się 15 sierpnia w bazylice oo. Dominikanów o godzinie 22:30.

 

 

WSTĘP WOLNY!

 

Wykonawcy:

Anna Pehlken - sopran

Łukasz Dulewicz - alt

Szczepan Kosior - tenor

Tomasz Jarosz - bas

Kantorei Sankt Barbara

L'Estate Armonico

pod dyrekcją Wiesława Delimata

 

W programie:

Przeznaczona na 7 niedzielę po Trójcy Przenajświętszej, napisana została przez młodego Bacha w roku 1714. Bardzo skromna obsada wokalno-instrumentalna zakłada wyłącznie solowy głos altowy i instrumenty smyczkowe. Kantata składa się z 3 części: Aria – Recitativo – Aria. Tekst utworu jest medytacją nad grzechem. Myśl wyrażona w recytatywie – Grzech z zewnątrz przepiękny i kuszący, wewnątrz jest zabójczy - znajduje swe dopełnienie w obydwu ariach.

To dzieło jeszcze wcześniejsze, pochodzi z lat 1707-1708. Tekst składa się wyłącznie z cytatów biblijnych i chorału. Podstawę stanowi Psalm CXXX o charakterze pokutnym. Kompozycja zbudowana jest symetrycznie, początek, środek i koniec wykonuje chór, ogniwa środkowe to arie, zestawione z melodią protestanckiego chorału. Obsada instrumentalna jest typowa dla wczesnego okresu twórczości Bacha, solowemu obojowi i skrzypcom towarzyszą dwie wiole i grupa basso continuo.

Napisana została przez Schuberta w kilka zaledwie dni w okresie od 2 do 7 marca 1815 roku. Mimo, że jest jedną z najkrótszych Mszy Schuberta, zawiera wszystkie części cyklu mszalnego: Kyrie, Gloria, Credo, Sanctus i Agnus Dei. Bardzo skromna, jak na epokę romantyczną, obsada instrumentalna, zakłada użycie wyłącznie instrumentów smyczkowych i organów. Intymny i skupiony charakter dzieła pozwala skoncentrować uwagę słuchacza na religijnym przeżyciu. Męskie głosy solowe ( tenor, bas) eksponowane są w sposób subtelny i delikatny, jedynie sopranowi powierzył kompozytor partię bardziej rozbudowana i samodzielną

 



 
źródło: www.krakow.pl